Στ. Μπαλάσκας: «Η Άμεση Δράση είναι υπηρεσία κοινωνικής προσφοράς»

0

Ο Σταύρος Μπαλάσκας στην πρώτη του συνέντευξη σε εφημερίδα έπειτα από 16 χρόνια. Στη ζωή του έχει δει κι έχει κάνει όλα όσα οι υπόλοιποι έχουμε δει μόνο σε ταινίες: ταχύτητα, ένταση, αδρεναλίνη, όπλα, σειρήνες να ουρλιάζουν, καταδιώξεις, πυροβολισμοί, συλλήψεις, εκρήξεις, ίντριγκα, πολιτικό παρασκήνιο, διώξεις, δημοσιότητα, αίμα, δάκρυα.

Αναδημοσίευση από: Εφημερίδα «Δημοκρατία», Μάνος Μεϊμαράκης

Αμεσοδρασίτης από κούνια, στοχοποιημένος από την εγχώρια τρομοκρατία, ένα μεγάλο παιδί που, αν του πάρεις το περιπολικό από τα χέρια, θα πάψει να υπάρχει.

«Ήρθες μόνος σου;» τον ρωτάω.
«Ναι, γιατί;»

«Τίποτα, μη δίνεις σημασία…»

«Θα μετακινηθούμε» του λέω. «Δεν θα μιλήσουμε εδώ. Έχω φροντίσει να είμαστε κάπου όπου θα βλέπουμε καλά έξω χωρίς να μας βλέπουν και δεν θα μας ενοχλήσει κανείς. Θυμάσαι την πρώτη σύλληψη;»

«Ναι! Ήταν καταδίωξη και σύλληψη. Μόλις είχα μπει στην Άμεση Δράση, τις πρώτες ημέρες, ούτε τη στολή δεν είχα στείλει πρώτη φορά στο καθαριστήριο. 23 ήμουν τότε. Δύο κλέφτες που είχαν αρπάξει την τσάντα από μια γιαγιά. Τους κυνηγήσαμε, τους εγκλωβίσαμε με το περιπολικό και τους συλλάβαμε. Από τότε δεν έβγαλα ποτέ τη στολή της Άμεσης Δράσης από πάνω μου. Δεν έχω λείψει από την Άμεση Δράση ούτε μία ημέρα».

Από εκείνες τις πρώτες ημέρες μέχρι σήμερα περιγράφει τα 30 χρόνια υπηρεσίας του στην Άμεση Δράση ως μια τεράστια απόσταση μέσα σε διασταυρούμενα πυρά, εκρήξεις, τραυματισμούς, αλλά και ανελέητο κυνηγητό από ανωτέρους του.

«Έχω παλέψει, έχω ματώσει, έχω κυνηγήσει, έχω πυροβολήσει, με έχουν πυροβολήσει, μου έχουνε ρίξει χειροβομβίδα. Δεν έχω καμία ΕΔΕ για την αστυνομική μου δράση κι έχω τιμηθεί γι’ αυτήν πολλές φορές από την ΕΛ.ΑΣ. Κι έχω δεκάδες ΕΔΕ για τη συνδικαλιστική μου δράση. Το διανοείσαι; Κι αυτοί που με κυνήγησαν στην Αστυνομία με κυνήγησαν γιατί δεν κρατούσα το στόμα μου κλειστό. Δεν έχει υπάρξει ποτέ άλλος αστυνομικός με τόσες ΕΔΕ όσες έχω εγώ στον φάκελό μου. Και φυσικά όλες έχουν πάει στο αρχείο».

«Παλαιότερα ένας Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. μου είχε πει: “Βρε, παιδί μου, τι κάνεις; Θα σε διώξουμε”. “Διώξτε με” απάντησα. “Χίλια παίρνω τώρα, χίλια θα παίρνω και ως ταξιτζής. Αλλά το στόμα μου δεν θα το κλείσω. Δεν πουλάω τα πιστεύω μου”».

«Μου έχει μείνει ένα συμβάν πριν από χρόνια. Με μια κοπέλα από τη Ρουμανία, η οποία είχε χάσει το παιδάκι της, τεσσάρων ετών. Αυτό είχε τρυπώσει μέσα από μια σχισμή στο συρματόπλεγμα σε μια παιδική χαρά στο Άλσος Παγκρατίου κι έπαιζε αμέριμνο. Όταν πήραμε το σήμα, ψάξαμε αμέσως, ευτυχώς το βρήκαμε πολύ γρήγορα κι όταν της το δώσαμε, έπεσε στα γόνατα και μου φιλούσε τα χέρια. Βούρκωσα, τη σήκωσα, την αγκάλιασα, τη φίλησα, κρατούσε το παιδί της κι έκλαιγε, είχε φοβηθεί πάρα πολύ ότι το είχε χάσει. Τα περισσότερα σήματα, να ξέρεις, είναι για παροχή βοήθειας σε πολίτες. Είναι υπηρεσία κοινωνικής προσφοράς η Άμεση Δράση».

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published.