Κουφοντίνας: Ποιος ήταν ο μελισσοκόμος της 17Ν – Η διαδρομή του από τη νεολαία του ΠΑΣΟΚ στην τρομοκρατία

0

Ο Κουφοντίνας ως μαθητής είχε ενταχθεί στην τοπική οργάνωση της ΠΑΜΚ (μαθητικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ) της περιοχής Γκύζη, και μάλιστα υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του Μαθητικού Αγώνα, της εφημερίδας των μαθητών του ΠΑΣΟΚ, στην οποία αρθρογραφούσε συστηματικά. Στο βιβλίο του, εξηγεί την προτίμησή του για το πρώιμο μεταπολιτευτικό ΠΑΣΟΚ:

«Σε αυτό τον πολιτικό χώρο (ΠΑΣΟΚ) προσχώρησαν πολλοί ριζοσπαστικοποιημένοι νέοι, σεβαστοί αντιδικτατορικοί αγωνιστές, παλιοί αντάρτες και καπεταναίοι του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Πέρα από παγιωμένο κόμμα ήταν ένας πολιτικός χώρος στον οποίο συνυπήρχαν όλες οι τάσεις της Αριστεράς. Τα γραφεία των τοπικών οργανώσεων στολίζονταν με αφίσες του Μαρξ και του Άρη. Λίγο αργότερα άνοιξαν τα τότε κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ, Πανεπιστημίου και Μπενάκη, κάτω από τα γραφεία της Ελευθεροτυπίας. Βρισκόμουν εκεί καθημερινά. Μπορούσες, τότε, να βρεις εκεί αξιόλογους ανθρώπους, αγωνιστές με ιστορία σε όλη τη διαδρομή των τελευταίων δεκαετιών, ανθρώπους σεμνούς, συγκροτημένους, με πραγματικό ενδιαφέρον για την τύχη αυτού του λαού. Οι συζητήσεις μαζί τους ήταν μεγάλο σχολείο για μένα. Σπούδαζα τη συλλογική μνήμη, μάθαινα την πραγματική ιστορία, τη ζωντανή προφορική ιστορία που ανέτρεπε τα στερεότυπα των σχολικών εγχειριδίων».

Ο Κουφοντίνας στη συνέχεια ήταν από τα πιο δυναμικά στελέχη της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, από την οποία όμως τελικά διεγράφη λόγω των ακραίων απόψεών του (ήταν υπέρ του ένοπλου αγώνα για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας). Στο βιβλίο του περιγράφει την αποξένωσή του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ:

«Μπορούσες ακόμα να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους του κομματικού μηχανισμού: Στενόμυαλοι, τυπολάτρες, με όλες τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, επιφυλακτικοί σε οτιδήποτε καινοτόμο. Που από τότε ονειρεύονταν αυτό ακριβώς που θα γίνουν αργότερα: Κρατικά στελέχη, διοικητές τραπεζών και οργανισμών, γραμματείς υπουργείων, βουλευτές και υπουργοί. Πλούσιοι. Οσμιζόσουν ήδη πάνω τους την αποφορά της διαφθοράς και των μελλοντικών τους σκανδάλων.»

Μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, ο Κουφοντίνας προσέγγισε τον Μαοϊκό χώρο (ΕΚΚΕ και ΚΚΕ-μλ).

Ένταξη στη 17Ν και ο ρόλος του στην οργάνωση

Ο Κουφοντίνας γρήγορα εγκατέλειψε την έκφραση και δράση μέσω νόμιμων κομμάτων και πέρασε στη ένοπλη δράση. Ετσι, έγινε μέλος της τρομοκρατικης οργάνωσης 17Ν και βοηθούσε στη στρατολόγηση νέων μελών και πρωτοστατούσε στις ενέργειες των διάφορων πυρήνων της οργάνωσης. Ήταν και ο ταμίας της οργάνωσης, ο οποίος διαχειριζόταν ένα μέρος από τα χρήματα-προϊόντα των ληστειών. Μοίραζε μικροποσά στους συγκατηγορουμένους του, ενώ τα κέρδη των ληστειών της 17Ν ουδέποτε βρέθηκαν και, όπως άλλωστε προαναφέρθηκε, μόνο αυτός και ο Γιωτόπουλος γνωρίζουν πού τελικά βρίσκονται τα χρήματα. Ο ίδιος φέρεται μισθοδοτούμενος, ως αποκλειστικής απασχόλησης μέλος της οργάνωσης, όπου λάμβανε «μισθό» κάθε μήνα, από 400.000 δρχ. αρχικά και μετά από διαδοχικές αυξήσεις 690.000 δρχ. Επίσης ήταν παρών στις περισσότερες πράξεις της οργάνωσης για αυτό και έχει δεχθεί πολλές κατηγορίες. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., ο Δ. Κουφοντίνας χρησιμοποιούσε δύο τουλάχιστον ψευδώνυμα, το «Δημήτρης Λαμπρόπουλος» και το «Δημήτρης Σωτηρόπουλος».

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, δολοφονεί τον βουλευτή της ΝΔ και δημοσιογράφο Παύλο Μπακογιάννη.

Προσωπική ζωή

Εργάστηκε από αρκετά νέος καθότι έμενε μόνος του σε διάφορες θέσεις, ενώ τα τελευταία χρόνια ως μελισσοκόμος, βοηθώντας στην εργασία την Αγγελική Σωτηροπούλου. Ο ίδιος ισχυρίσθηκε ότι παρέδιδε κατ’ οίκον μαθήματα Μαθηματικών.

Παράδοση και κατηγορίες

Ο Κουφοντίνας παραδόθηκε τελικά στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία αυτοβούλως, το μεσημέρι της Πέμπτης 5 Σεπτεμβρίου 2002, δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τη δράση της 17Ν. Του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για 200 αδικήματα σε 84 ενέργειες, μεταξύ των οποίων και για ανθρωποκτονίες, που διέπραξε ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης, από τις αρχές του 1983. Μεταξύ άλλων κατηγορήθηκε για τις εξής δολοφονίες:

Ο Αθανάσιος Αξαρλιάν σκοτώθηκε κατά την απόπειρα δολοφονίας του τότε υπουργού Οικονομικών Ιωάννη Παλαιοκρασσά.

Επίσης, κατηγορήθηκε για συνέργεια σε απόπειρες δολοφονιών και για ενεργή συμμετοχή σε δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις. Πάντως απαλλάχθηκε από την κλοπή όπλων από το στρατόπεδο Συκουρίου στις 24 Δεκεμβρίου 1989, αφού η δίωξη που είχε ασκηθεί αφορούσε «κλοπή σε βαθμό πλημμελήματος», αδίκημα που παραγράφεται στην πενταετία.

Πηγή Wikipedia

Φώτο από Εφημερίδα το Βήμα (Ιούλιος 2002)

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published.